Cel liczony co noc, wniosek udokumentowany, wypłata dopasowana pozycja po pozycji

Sercem tego, co dostarczamy, jest rejestr, nie robot. Co noc roboty wczytują wydania, faktury i rejestracje każdej marki z jej DMS oraz raport rejestracji z jej portalu importera do jednego rejestru VIN na SharePoint. Obok leży lista programów w Microsoft Lists, której właścicielem są finanse: okres, cel, co się liczy, wymagane dowody, termin wniosku, termin wypłaty. Nic w niej nie jest interpretowane przez oprogramowanie: reguła, której finanse nie potrafią zapisać jako wiersza, nie jest automatyzowana, a zmiana uzgodniona z importerem to nowy wiersz z datą obowiązywania, a nie nadpisana komórka.

Z rejestru i listy robot liczy realizację każdego otwartego programu w każdej lokalizacji i publikuje ją jako kartę na kanale marki w Teams, co tydzień, a w ostatnich dwóch tygodniach okresu codziennie: auta zarejestrowane, auta brakujące do celu, ile warta jest jedna dodatkowa rejestracja oraz numery VIN aut zafakturowanych, ale jeszcze niezgłoszonych importerowi, czyli luka, która najczęściej kosztuje cel w rzeczywistości osiągnięty.

Po zamknięciu okresu robot kompletuje pakiet dowodów do każdego wniosku, zapisuje go ze spisem treści, przygotowuje kwoty wniosku i przekazuje je kontrolerce jako zadanie w Teams; po zatwierdzeniu składa wniosek drogą, jakiej wymaga importer. Gdy przychodzi wypłata, jako eksport zestawienia lub nota uznaniowa w księgach, robot dopasowuje ją do wniosku pozycja po pozycji. Dopasowane pozycje są rozliczane w systemie księgowym; każda inna staje się zadaniem w Teams z obiema kwotami i pakietem dowodów, do zaakceptowania z kodem przyczyny lub do reklamacji, póki okno jest otwarte.

Nie ma tu żadnej AI: roboty uruchamiane według harmonogramu, lista, biblioteka, karty i zadania w Teams oraz widok Power BI bonusów wypracowanych, zgłoszonych, wypłaconych i otwartych, z którego eksportowana jest rezerwa na koniec miesiąca.